Raport z oblężonego miasta

Doświadczenie wojny wgryzlo się w ciała wszystkich, którzy jeszcze mogą mówić. Broń zalęgła się w naszym języku, podskórnie.  A ci, co mienią się zwycięzcami przemaszerowali butnie po kościach słów. Świst kuli wmieszany w szelest poruszanych nocnym wiatrem gałęzi, gdy księżyc łagodnie rozpoczyna swą wędrowkę po niebie, zniszczył harmonię dźwięku. Dziecko zakrywa dłońmi twarz, kobieta dalej haftuje ślubną suknię, wilki wyją nieustannie, a stara naftowa lampa płonie. Dziecko stoi na ganku. Ganku słów. Gdy przelatują nad nim samoloty, dom, sień i ganek zostają zniszczone. Kakofoniczny chór kul odbija się echem w zaczątkach słów. Przelatujące kule znikają i wracają. Zamieniają się w obrazy na ścianach labiryntu języka.

Wspomnienie wojny bywa bardziej bolesne niż prawda historyczna. Na naszych oczach światowe potęgi przygotowują swe wojenne okręty i samoloty, by zbombardować język perski. Narzuconymi sankcjami, rozkładem i zniszczeniem nasyciły marzenia naszych języków obrazami z koszmarów. Tyrani, jeden po drugim, wojną chcieli zabić poezję, by odebrać światu duszę. Irańczycy znów przeżywają przemarsz koszmarów stuleci wojny. Poeci nie pownni mieszać się w rozgrywki władz, nigdy tego nie chcieli. Jednak to oni czują sens trwania ludzkości. Iran jest ojczyzną Hafiza, Omara Chajjama i Rumiego. Tam ginęli dysydenci w egzekucjach, recytując poezję i śpiewając pieśni. Nasączony tragedią kraj znów stoi przed widmem zniszczenia. Każda nowa wojna budzi wspomnienia wszystkich wojen świata, a one nas ostrzegają, przypominają i dają świadectwo. Jeśli poeci powiedzą o swoich wspomnieniach, wspomnieniach zaklętych w języku, wspomnieniach wojny, może dotkną nimi ludzi, choćby garstkę. Nie proszę was, byście pisali o historii. Chcę, byście obudzili wspomnienia zamknięte w ciele waszego języka.

Drodzy poeci, prześlijcie, proszę, tekst długości jednej strony o waszym doświadczaniu wojny, oto mój adres: mohsenemadi@gmail.com. Zostaną opublikowane w wielu językach wraz z wierszem danego twórcy. Ten apel kieruję do wszystkich poetów na świecie. Prześlijcie, proszę, to zaproszenie wszystkim, którym poezja nie jest obojętna. To będzie wielka rzecz dla poezji irańskiej i jej narodu, tak przeciwnym dyktaturze w ich ojczyżnie i wpływowi obcych mocarstw na ich sprawy. Zróbcie coś dla ludzi, których marzenia i dążenia do wolności mogą zostać zniszczone przez nadchodzącą wojnę. Głos poety wciąż brzmi, nie zapomnijcie o nim.

Submit your comment

Please enter your name

Your name is required

Please enter a valid email address

An email address is required

Please enter your message

Report from the Besieged City/Informe sobre la ciudad sitiada/گزارش شهر محصور/ Správa z obliehaného mesta © 2017 All Rights Reserved