ایتسوکو ایشی‌کاوا: یک دختر

دختری آن بیرون می‌نشیند
می‌نشیند
در پائیز و در زمستان
وقتی برف می‌بارد بی‌امان
کپه می‌شود بر موهای سیاهش،
بر زانوانش.

در دوردست‌های جنوب
دور از آب و خاکت
هرگز گرفتار بمباران
گرسنه تا دم مرگ
فریب‌خورده
به خانه‌ی عشرت‌ات برده‌اند؟
تا چین‌
تا اقصای امتناع‌ات و آن‌گاه
سربازان ارتش سلطنتی ژاپن
تو را بردریده‌اند؟
یا در شکنجه‌ی امراض مقاربتی
هیچ
جان داده‌ای؟

-عشرت‌کده‌ای درکار نبود، سراپا بردگی بود.

آن‌ها که رنج بردند و
رها شدند و رها نشدند از رنج‌ها
انگار همین مادربزرگ
که یک روز تنی جوان و حالا پیر
نگاه می‌کند به بقایای جوانی‌اش
که می‌رسد به دست‌ها
تا آرام آرام
برف‌ها را بتکاند از گیسوان این دختر.

روبروی سفارت ژاپن
در سئول
خموشانه می‌نشینند دختران
در آغوششان
بغض دویست هزار قربانی دیگر
می‌نشیند و می‌نشیند
بر سینه‌های نرمشان

شمایل دختری
با چشم‌های خیره
نگاه می‌کند به تجاوزهای بی‌شمار
به دخترانی در سراسر خاک
و هنوز می‌نشیند و
می‌نشیند
در برف.

مشغول نوشتن کتابی بودم به نام «دخترانی که زنان عشرت‌کده می‌شوند». به کره‌ی جنوبی سفر کردم.اول پرفسور یون چونگ اوک، بعد رییس کسنول کره در امور زنانی که مورد تجاوز و بردگی جنسی قرار گرفته بودند، مرا به سه مادربزرگ معرفی کردند(سه قربانی بردگی جنسی)، در محل خانه‌ی اشتراک. آن‌جا قصه‌هایشان را شنیدم. از آن روز، با قربانیان بسیاری رو در رو دیدار کرده‌ام. بعضی از آن‌ها، دیگر زنده نیستند.این شعر را که می‌‌نوشتم، به چهره‌های آن‌ها فکر می‌کردم.

به باور من تحقیر زنان می‌تواند به جنگ منتهی ‌شود.

روبروی سفارت ژاپن در سئول، هر چهارشنبه تظاهراتی برگزار می‌شد. قربانیان و حامیانشان آن‌ها را سازمان می‌دادند تا دولت ژاپن را به عذرخواهی رسمی وادار کنند.روز چهارده دسامبر سال ۲۰۱۱، این تظاهرات دیگر هزار بار(هزار هفته) بود که برگزار می‌شد ولی هرگز هیچ نتیجه‌ای در بر نداشت. برای همین، مجمسه‌ی صلح را روبروی سفارت ژاپن در سئول نصب کردند.

در این بنای یادبود، دختری هست پابرهنه که لباس محلی کره‌ای پوشیده و خموشانه بر یک صندلی نشسته‌است. صندلی کناری‌اش خالی‌است. این شعر وقتی به عکس این بنا نگاه می‌کردم پا به جهان من گذاشت.

ایتسوکو ایشی‌کاوا، شاعر ژاپنی در سال ۱۹۳۳ در توکیو به دنیا آمد. از سال ۱۹۸۲ مجله‌ای را منتشر می‌کرد به اسم «تامل در هیروشیما و ناگاساکی». از او کتاب‌های بسیاری منتشر شده‌است. از آن‌جمله‌اند: دریای رونگلپ (۲۰۰۹)، یادداشت اوساهیتو: داستان‌های اشباح درباره‌ی سایه‌ی احیای می‌جی (۲۰۰۸)، هرگز در چیدوریگافوچی بوده‌ای؟ (۲۰۰۵)، جنگ‌ها و شاعران ژاپن (۲۰۰۴)، من خاکستر شده‌ام: بمب‌های خالی اورانیم رو می‌شناسی؟ (۲۰۰۴)، دخترانی که زنان عشرت‌کده می‌شوند(۱۹۹۳)، هیروشیما: صدای مردگان (۱۹۹۰)

Submit your comment

Please enter your name

Your name is required

Please enter a valid email address

An email address is required

Please enter your message

Report from the Besieged City/Informe sobre la ciudad sitiada/گزارش شهر محصور/ Správa z obliehaného mesta © 2017 All Rights Reserved