Αναφορά από την πολιορκημένη πόλη

Οι μνήμες ενός πολέμου έχουν αποτυπωθεί στο σώμα όλων των γλωσσών. Κάτω από το δέρμα της γλώσσας διαφορετικά όπλα εφευρέθηκαν. Στα όστα των λέξεων βάδισαν κατακτητές.

Όταν ο άνεμος παίζει με τα κλαδιά και το φεγγάρι διανύει δειλή πορεία κατά μήκος του ουρανού, τίποτα δεν μοιάζει πιο κακόηχο από τον ήχο μιας σφαίρας.

Το παιδί καλύπτει με τα χέρια του το πρόσωπό του, η γυναίκα ξεκινά να κεντά το νυφικό της φόρεμα, οι λύκοι ουρλιάζουν, ουρλιάζουν και η παλιά λάμπα πετρελαίου καπνίζει. Ένα παιδί στέκεται στη βεράντα της γλώσσας. Τα αεροπλάνα περνούν, το σπίτι και η βεράντα έχουν πια καταστραφεί, στο μακρινό φόντο των λέξεων η χορωδία από τις κακόηχες σφαίρες αντηχεί, οι σφαίρες σ’ ένα ασταμάτητο ταξίδι εμφανίζονται και εξαφανίζονται συνεχώς.

Οι λαβύρινθοι της γλώσσας γίνονται μέρος μιας εικόνας που τώρα προβάλεται πάνω στους τοίχους.

Η μνήμη του πολέμου πονάει περισσότερο από το χρονικό των γεγονότων τους. Αυτές τις μέρες, οι μεγάλες δυνάμεις του κόσμου ετοιμάζουν τα πλοία και τα αεροπλάνα τους να βομβαρδίσουν την Περσική γλώσσα. Μέσω των κυρώσεων τους και της ταπείνωσης έχουν ήδη πολλές φορές μετατρέψει τα όνειρα αυτής της γλώσσας σε εφιάλτες. Οι δικτάτορες, ο ένας μετά τον άλλο, απαιτούν τον πόλεμο και την θανάτωση της ποίησης, την αρπαγή της ψυχής που υπάρχει μέσα σε κάθε λέξη.

Αυτές τις μέρες ο Ιρανικός λαός βιώνει τον εφιάλτη αιώνων να παρελαύνει στο δέρμα του. Στους ποιητές δεν επιτρέπεται να αναμειγνύονται στα παιχνίδια της εξουσίας, ποτέ δεν θέλησαν κάτι τέτοιο. Οι ποιητές νοιώθουν το ζωντανό σώμα των ανθρώπων. Το Ιράν είναι η πατρίδα του Χαφέζ, του Καγιάμ και του Ρουμί,
Μια χώρα στην οποία οι αγωνιστές της ελευθερίας εκτελέστηκαν απαγγέλοντας ποίηση ή τραγουδώντας τραγούδια της αντίστασης. Αυτή η γη των τραγωδιών απειλείται πάλι. Σε κάθε πόλεμο ξυπνούν οι μνήμες όλων των πολέμων της ανθρωπότητας, καλώντας σε αφύπνιση, κατάθεση και προειδοποίηση. Ίσως αν οι ποιητές γράψουν για αυτές τις μνήμες, τις μνήμες του πολέμου στην δική τους ο καθένας γλώσσα, ίσως να επηρέαζαν κάποιους ανθρώπους, ακόμα κι αν πρόκειται για μειονότητα. Δεν απαιτώ να γράψετε τη δική σας ιστορία, ζητώ να αναβιώσουν οι μνήμες που ζουν μέσα στο σώμα της δικής σας γλώσσας.

Αγαπητοί ποιητές, θα σας παρακαλούσα να μου στείλετε αυτή τη μνήμη σας από την εμπειρία του πολέμου σε μια σελίδα χαρτί. Θα δημοσιεύσουμε τις μνήμες αυτές σε διάφορες γλώσσες, μαζί με ένα ποίημα του κάθε ποιητή.
Η παρούσα πρόσκληση απευθύνεται σε όλους τους ποιητές του κόσμου.

Επίσης, αν γνωρίζετε ποιητές που θα ενδιαφέρονταν παρακαλώ να τους στείλετε αυτή την πρόσκληση.
Παρακαλώ δώστε μας την χαρά και συνεργαστείτε με τον Ιρανικό λαό και τους Ιρανούς ποιητές οι οποίοι μάχονται ενάντια στη δικτατορία της χώρας τους και των παρεμβάσεων των μεγάλων δυνάμεων. Κάντε το σαν χάρη σε αυτούς τους ανθρώπους των οποίων η ελευθερία και τα όνειρα κινδυνεύουν να καταστραφούν με έναν πιθανό πόλεμο. Η φωνή των ποιητών αυτής της χώρας ακόμα υπάρχει και αντηχεί, μην τους ξεχνάτε!

Submit your comment

Please enter your name

Your name is required

Please enter a valid email address

An email address is required

Please enter your message

Report from the Besieged City/Informe sobre la ciudad sitiada/گزارش شهر محصور/ Správa z obliehaného mesta © 2017 All Rights Reserved